Muzeum Papiernictwa w Dusznikach-Zdroju

.

Bogata kolekcja

Unikatowy zabytek techniki

Jeden z 105 pomników historii w Polsce

Początki: przed 1562

Maciej Jabłoński. W papierach 20 lat

22.02.2021

 – to tytuł wystawy sztuki papieru, którą Muzeum Papiernictwa otworzyło 19 lutego. Wernisaż odbył się online na muzealnym Facebooku. Podczas otwarcia artysta wykonał pokaz tworzenia papierowej twarzy-maski. W roli modelki wystąpiła kuratorka wystawy Beata Dębowska.

Na ekspozycji oprócz twarzy-masek zobaczymy m.in. instalacje oraz pełnoplastyczne rzeźby, które dokumentują artystyczną drogę Macieja Jabłońskiego. Jego poszukiwania koncentrują się przede wszystkim wokół tematyki istnienia człowieka.

Wczesne prace to ewidentna fascynacja naturą, łączenie materiałów, rekonstruowanie nietrwałej przyrody. Próby jej ocalenia. Artysta zbiera rzeczywistość kaleką, np. polne, „uszkodzone” kamienie, łata je za pomocą papieru czerpanego i nadaje im nowe życie, tworząc np. „książki przyrody”.

Maski to próba ustawienia siebie w roli obserwatora. Rzeczywistości, ludzi, ale przede wszystkim siebie samego. To próba zrozumienia swojego miejsca w otaczającym świecie. To komunikacja wstępna.

Krok dalej idą asamblaże, do których artysta wykorzystuje stare przedmioty – zniszczone deski czy zardzewiałe przedmioty. Nadaje im nowe kształty, wyposażając w nowe sensy. We wszystkich obiektach jak refreny pojawiają się maski, pokazane w konkretnych sytuacjach, za każdym razem w znanych artyście kontekstach (cykl „Obserwatorzy”).

Kolejny etap to osobiste książki i maski ograniczane drewnianymi skrzynkami. Maski powracają także w drugiej dekadzie twórczości artysty. Papier nadal jest materiałem jedynym lub co najmniej dominującym (instalacja „Co pozostanie”).

Prace z ostatnich lat to ucieczka od form antropomorficznych w kierunku abstrakcji. To próba nadawania form zjawiskom ulotnym i pojęciom, relacjom i stanom emocjonalnym. To próba ujęcia ich w definicje (seria „Rozpad czy rozwój?”).

Słowem-klamrą spinającą dwie dekady twórczości Macieja Jabłońskiego może być słowo vanitas (łac. marność). Nad niektórymi pracami artysty natomiast unosi się duch Władysława Hasiora.

Ekspozycja dostępna do września. 


dr Maciej Jabłoński – ur. w 1974 r. Ukończył studia na Wydziale Edukacji Wizualnej ASP w Łodzi oraz studia na Wydziale Grafiki i Malarstwa ASP w Łodzi. W 2007 r. obronił pracę doktorską pt.  „Twarze i maski. Cykl grafik penetrujący zagadnienia tożsamości” w Instytucie Sztuki Wydziału Artystycznego w Cieszynie Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Obecnie pracuje na Politechnice Łódzkiej na kierunku Wzornictwo. Prowadzi zajęcia z rzeźby, projektowania graficznego, projektowania opakowań i form przestrzennych.