Dusznicki młyn papierniczy ma już ponad czterysta lat. To prawdziwy pomnik historii. Różne bywały jego losy - przedstawiamy je w jednej ilustracji! Powyżej linia czasu, po której się poruszasz - po prostu kliknij w następny lub dowolny punkt tej linii.
1562 – najwcześniejszy znany zapis dotyczący dusznickiej papierni: Nicolaus Kretschmer nabywa jej udziały od Ambrosiusa Teppera. Niestety, podczas powodzi w 1601 roku ta pierwsza manufaktura zostaje zniszczona.
Syn Nicolausa, Gregor odbudowuje i rozbudowuje dusznicki młyn w latach 1601-1605. Ten przepiękny obiekt podziwiamy do dziś – to budynek główny. Połączoną z nim suszarnię dobudowano w następnym stuleciu.
XVII-XVIII w. - wytwarzanie papieru jest wysoko cenioną sztuką, a papiernicy nierzadko ludźmi wykształconymi, należącymi do kulturalnej elity, obdarzanymi tytułami i przywilejami. Ci w Dusznikach dzierżą zaszczytne miano pruskiego królewskiego dworskiego papiernika.
Rozpoczęcie przemysłowej produkcji papierniczej na Śląsku w 1834 r. nie sprzyja mało rentownej, rękodzielniczej produkcji. W Dusznikach przerywa się ją w 1905 r. Właściciel papierni Carl Wiehr instaluje cylindryczną maszynę firmy Füllner, służącą do wyrobu papieru i tektury.
W obliczu pogarszającej się sytuacji gospodarczej i finansowej, przypuszczalnie pod koniec 1937 r. zaprzestaje się produkcji papieru w Dusznikach. Dwa lata później papiernia jako cenny obiekt zabytkowy przechodzi na własność publiczną.
1968 – w zabytkowym młynie papierniczym otwiera podwoje Muzeum Papiernictwa. Trzy lata później wznowione zostaje ręczne wytwarzanie papieru.
Użyj lupki, by zagłębić się w szczegóły.